De afgelopen week hebben de kerkbezettingen door illegalen, al dan niet gepaard gaand met hongerstakingen, uitbreiding genomen. De bedoeling van deze acties is duidelijk: een nieuwe regularisatiegolf. Bij de heisa die hieromtrent wordt opgevoerd, wordt wel eens vergeten dat het asielbeleid in dit land verre van inhumaan is, wel integendeel. Ter illustratie verwijzen we hier naar wat Patrick Loobuyck, Gents moraalfilosoof en kenner van het migrantenvraagstuk, nog niet zo lang geleden tegenover Het Laatste Nieuws (27.04.2006) verklaarde: "Dewael zegt altijd heel ferm dat er niet geregulariseerd wordt. En als de camera's niet meer draaien, gebeurt dat wel. In de Sint-Bonifaciuskerk in Elsene zijn er zelfs papieren gegeven aan mensen bij wie de NGO's serieuze vragen hadden."

Al even handig wordt overigens het feit verborgen gehouden dat zich onder de kerkbezetters mensen bevinden die op geen enkele wijze een beroep kunnen doen op de asielcriteria. Meer nog: er zijn er ook bij die zelfs geen aanvraag tot asiel hebben ingediend.

Het staat buiten kijf dat toegeven aan de eisen van de kerkbezetters zondermeer nefast zou zijn. Etienne Vermeersch, moraalfilosoof en tegenstander van het Vlaams Belang, stelde het in Het Laatste Nieuws (05.05.2006) als volgt: "De overtuiging dat hun acties tot resultaten leiden, zal zich meer en meer gaan verspreiden onder de hongerstakers. Toegeven aan de vraag tot algemene regularisatie, is zeer gevaarlijk: daarmee geeft men de wereld het verkeerde signaal dat iedereen zomaar naar België kan komen."

VICIEUZE CIRCEL
Al even duidelijk is het feit dat dit land inzake illegaliteit in een vicieuze cirkel is terechtgekomen. Zoals voorspeld, heeft de eerste regularisatiegolf in 2001 een nieuwe immigratiestroom tot stand gebracht. Het resultaat is dat dit land, net zoals in 2001, opnieuw wordt geconfronteerd met een parallelle, illegale samenleving, hetgeen sommigen doet pleiten voor een nieuwe regularisatieronde.

Deze vicieuze cirkel kan enkel doorbroken worden indien eindelijk werk wordt gemaakt van een kordate politiek die wordt geschraagd door een actieve opsporing en effectieve repatriëring van illegalen. Dat een andere politiek ongeloofwaardig is en tot mislukken gedoemd, wordt dezer dagen nogmaals aangetoond.