"Een tweetalig Brussel lijkt een verre droom" stelt De Standaard vast. De krant maakte een wandeling door de Brusselse straten, surfte langsheen talloze Brusselse websites en komt tot de droge vaststelling dat de wettelijk vastgelegde tweetaligheid een illusie is. Dat gaat van een restaurant dat 'oranges pressées' vertaalt als 'sinaasappels gehaast' tot winkels die op zoek zijn naar tweetalige verkoopsters… met een eentalig Frans briefje aan de ruit. Wellicht is het dat wat Oscar Van den Boogaard bedoelt als hij de lofzang van België zingt: "In de straten van Brussel wordt die Belgische identiteit ten volle uitgeleefd: het heeft te maken met openheid, nieuwsgierigheid en verdraagzaamheid. En veel knipogen en water bij de wijn…" Voor de Vlamingen in Brussel betekent dat nog altijd het Belgische "et pour les flamands la même schose"…

De voorbije maanden pakte Chokri Mahassine, Vlaams volksvertegenwoordiger voor de SP.A, uit met zijn plannen voor een muziekfestival dat specifiek op allochtonen is gericht. Alle initiatieven om de ‘participatie’ van deze groep aan de bestaande evenementen te vergroten, blijken immers weinig effect te hebben gehad.

Het spreekt voor zich dat dergelijk initiatief haaks staat op de door Mahassine officieel beleden integratie en in de praktijk enkel de culturele segregatie van allochtonen zal bevorderen. De woordvoerder van Vlaams minister van Cultuur Anciaux liet ondertussen alvast weten “erg enthousiast” te zijn over het apartheidsinitiatief en het zo mogelijk zelfs te subsidiëren. Benieuwd wat de ministeriële reactie zou zijn wanneer morgen Vlamingen subsidies aanvragen voor een festival dat specifiek op autochtonen is gericht.

De Franse regering Sarkozy heeft zopas strenge(re) immigratiewetten goedgekeurd. Buitenlanders die zich in het kader van gezinshereniging in Frankrijk willen vestigen, moeten voortaan een taaltest afleggen en aantonen dat ze de normen en waarden van de Franse republiek kennen. Bovendien kan er ook een DNA-test afgenomen worden, zij het op vrijwillige basis. Het is bekend dat de burgerlijke stand in heel wat landen waar immigranten vandaan komen niet behoorlijk werkt én dat nogal wat inwijkelingen de wet op gezinshereniging wel erg ruim interpreteren. Zo is het vrij eenvoudig om vrienden of bekenden Europa binnen te smokkelen. Aan die misbruiken wil men nu paal en perk stellen en met een DNA-test kunnen de familiebanden onbetwistbaar aangetoond – of weerlegd – worden. De linkerzijde en zogenaamde mensenrechtencomités reageren woedend en stellen dat gezinshereniging ‘een recht’ is. “Een gezin is meer dan een genetische band”, klinkt het boos. We hebben al veel gehoord, maar zó dwaas, nee, dat is alweer een tijd geleden. Zeg dan gewoon dat ze allemààl mogen komen…